zaterdag 4 juli 2009

De knuffel

zo teder, zo lief en welgemeend hij ook kan zijn
zo zacht, zo zoet kan hij smaken als witte wijn
zo heerlijk versmachtend, zo vol van geluk zo warm en zo koud, hij brengt je van stuk rechtopstaand of liggend, in de tuin of in de gang
je kan het ook zittend, het heeft geen belang
vier armen verstrengeld, je raakt buiten adem je hart gaat tekeer,
dat kan je wel raden je straalt van genot, het heeft je gesmaakt
je bent tot in 't diepst van je zieltje geraakt
de traantjes die vloeien, maar dat stoort je niet
het piekeren is verdwenen, weg het verdriet je moet je niet schamen,
want wat is er fout aan elkaar graag te zien, dat je jong bent of oud
dus kom je van Londen, Parijs of van Duffel
geef elkaar op tijd en stond, een lieve dikke knuffel

Geen opmerkingen:

Een reactie posten